Hlavné menu:
Artykuly
Taktyka w stosowaniu chwytów samoobrony...
Bardzo ważna rolę decydującą o naszemu powodzeniu bądź niepowodzeniu w trakcie napadu ma zastosowana przez nas taktyka samoobrony. Należy tutaj wziąć pod uwagę wykorzystanie dostępnych chwytów samoobrony, cech motorycznych (szybkości, siły, wytrzymałości, zręczności i zwinności). Dodatkowymi czynnikami mogącymi wpływać na umiejętność racjonalnej samoobrony są odpowiednie cechy charakteru, a więc wola do walki i zwycięstwa, wiara we własne siły, odwaga oraz ambicja. Samo odpowiednie opanowanie technik obronnych nie jest wystarczające do obezwładnienia potencjalnego napastnika. Niezbędna jest tutaj wiedza taktyczna jaką należy wykorzystać w czasie napadu. Te dwa nierozłączne elementy w samoobronie pozwalają nam na odparcie ataku silniejszego i większego od nas napastnika. Z kolei napadnięty powinien być czujny i przygotowany, aby nie dać się zaskoczyć lub wprowadzić w błąd gdyż napastnik będzie atakować w różny sposób. Broniący się powinien być przygotowany do zastosowania różnego rodzaju obrony.
Zdaniem Soke Krzysztofa Kondratowicza podczas stosowania obrony przed najczęściej spotykanymi rodzajami ataku należy mieć na względzie następujące wskazówki:
1) W czasie napadu trzeba przede wszystkim umieć błyskawicznie zorientować się i ocenić sytuację, aby odpowiednio do niej dostosować obronę. Należy przy tym ocenić przeciwnika uwzględniając jego siłę, trzymane narzędzie oraz możliwości otrzymania pomocy ze strony otoczenia lub wspólników przeciwnika. Ocena ta powinna być błyskawiczna.
2) W razie gdy przeciwnik jest silniejszy lub lepiej uzbrojony (w kij, nóż), albo gdy atakujących jest kilku, wówczas - jeśli można uniknąć walki - nie należy jej samemu rozpoczynać. Natomiast, gdy zachodzi konieczność rozpoczęcia obrony, należy decydować się szybko i działać błyskawicznie, gdyż w ten sposób można zaskoczyć przeciwnika i uzyskać nad nim przewagę.
3) Do niebezpiecznego przeciwnika nie należy podchodzić bliżej niż na odległość wyciągniętej nogi, gdyż wówczas nie będzie on mógł bez doskoku ani kopnąć, ani uderzyć pięścią lub nożem. Na każdą podjętą próbę doskoku można reagować odskokiem w tył, zbiciem ciosu lub zastosowaniem odpowiedniego chwytu obronnego.
4) Nie należy nigdy stawać między dwoma przeciwnikami lub tyłem do któregoś z nich. Najodpowiedniejszą pozycją do obrony jest ustawienie się twarzą do atakującego, w niewielkiej od niego odległości. Przed atakiem należy utrzymać dystans, a w chwili rozpoczęcia obrony należy skrócić odpowiednio ten dystans w celu zastosowania określonego chwytu.
5) W przypadku dwóch lub większej liczby przeciwników napadnięty musi tak się ustawić, aby go nie mogli otoczyć oraz aby widział ich przed sobą.
6) Wobec niebezpiecznego przeciwnika trzeba zachować czujność i spokój, badać dokładnie jego zachowanie się, ukrywać do ostatniej chwili swoje zamiary i umiejętności, a ponadto należy przyjąć normalną stateczną postawę.
7) W czasie przechodzenia nieoświetloną drogą nie należy iść blisko zabudowań, bram, płotów, krzewów itp., wykluczając ewentualność niespodziewanego zaatakowania z ukrycia, co zazwyczaj bardzo utrudnia, a najczęściej wręcz uniemożliwia obronę. W takich okolicznościach należy przechodzić środkiem jezdni. Pozwoli to - w razie wyjścia przeciwnika z ukrycia z zamiarem ataku - zyskać na czasie i przygotować się do skutecznej obrony.
8) W czasie napadu przeciwnik może celowo dążyć do zapędzenia zaatakowanego w jakiś zaułek lub kąt, aby w ten sposób utrudnić mu obronę i zadać skuteczny cios. W tym celu atakujący może świadomie stosować różne manewry, które demaskują jego zamiary i umiejętności we władaniu bronią. Broniący się powinien zachować dystans, a dla zdezorientowania napastnika rzucić mu w twarz jakiś przedmiot jednocześnie wydając głośny okrzyk zaatakować, stosując chwyt lub uderzenie obezwładniające.
9) Przeciwnik mający pistolet lub nóż najczęściej dąży do zastraszenia zaatakowanego i utrzymania go w szachu. Nie należy wówczas ulegać panice, lecz trzeba dążyć do skrócenia dystansu i dostosowania jednego z najlepszych i najodpowiedniejszych w tej sytuacji chwytów obronnych.
Należy mieć również na względzie bezpieczeństwo napastnika. To znaczy, że w czasie obrony powinniśmy unikać stosowania chwytów, którymi można przeciwnikowi wyrządzić krzywdę, chyba że zagraża on zdrowiu lub życiu.