Hlavné menu:
Artykuly
Znaczenie znajomości podstawowych chwytów samoobrony…
Znane nam wszystkim sytuacje spotykane na każdym kroku naszego życia codziennego sprowadzają nas do zadania sobie pytania: Czy czuję się bezpieczny? Czy prawo chroni mnie przed napastnikiem? I wreszcie czy jestem sam w stanie się przed nim obronić? Na to pytanie każdy sam musi sobie odpowiedzieć. My jako administratorzy tego serwisu, korzystając ze sposobności, przybliżamy czytelnikom znaczenie nauczania i znajomości chwytów obronnych nauczanych na zajęciach z zakresu samoobrony i walki wręcz. Postaramy się w tym miejscu skoncentrować na znaczeniu siły fizycznej, cech osobowości oraz wartości umysłu osoby napadniętej względem zastosowanej przez nią samoobrony.
Nauczanie samoobrony polega nie tylko na doskonaleniu poznanych chwytów obronnych, treningu sprawności fizycznej, ale i na ćwiczeniach pozwalających nam uczyć się panować w sytuacji zagrożenia nad potencjalnym napastnikiem. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia naszego zdrowia lub życia bardzo ważne jest by zachować tzw. zimną krew, pewność siebie, umiejętność celowego działania, zwinność, zręczność i szybki refleks. Treningi samoobrony skupiają się na dostosowaniu ich tematu do możliwie zaistniałych rzeczywistych sytuacji życiowych, w których będziemy mogli wyrobić w sobie praktyczne umiejętności szybkiego i racjonalnego panowania nad sobą i zaistniałą sytuacją.
Doskonalenie technik samoobrony sprowadza się do dostosowania ich do różnych sytuacji czego efektem może być nasze powodzenie w samoobronie. Częste powtarzanie w czasie treningu chwytów obronnych powoduje, iż staja się one bardziej przez nas opanowane, celowe i zarazem wykonywane przy użyciu minimum wysiłku z maksimum ich skuteczności. Osoby nieznające znaczenia i taktyki samoobrony w sytuacji napadu wykonują najczęściej ruchy nieprzemyślane, instynktowne i samozachowawcze. W takim przypadku chaotyczne zachowanie napadniętego, który zaczyna się bezskutecznie szarpać z przeciwnikiem traci przy tym wiele sił i energii, którą mógłby wykorzystać w bardziej pożyteczny sposób. Do tego niezbędna jest znajomość chwytów obronnych, a sam napadnięty będzie w takiej sytuacji sam mógł ze spokojem ocenić sytuację, skoncentrować swoje siły i jednym lub kilkoma ze znanych mu sposobów obezwładnić napastnika.
W stosowaniu samoobrony wykorzystuję się również znajomość ogólnej budowy ciała (anatomii człowieka). Znajomość wrażliwych miejsc na ciele, układu ruchu, układu nerwowego, krwiobiegu oraz układu oddechowego umożliwia zastosowanie w czasie obrony odpowiedniego ucisku, chwytu lub ciosu w miejsca wrażliwe na ciele przeciwnika, dzięki czemu nasza obrona będzie bardziej skuteczna. Dodatkowo stosując dźwignie na stawy kończyn oraz uderzenia powoduje się ból, który pozwala zwyciężyć nam nad silniejszym przeciwnikiem.
"Nowoczesna samoobrona polega na przeciwstawieniu się atakowi przeciwnika przez jednoczesne zaangażowanie własnego ciała i umysłu, będącego w stanie spokoju i zrównoważenia, gdyż jedynie wtedy można celowo i skutecznie reagować na każdą akcję napastnika. W całym systemie walki obronnej oprócz wartości fizycznych przejawiają się z cała wyrazistością nie mniej ważne wartości umysłu".
Profesor dr Jigoro Kano - twórca JUDO, który usuwając z jiu-jitsu niebezpieczne techniki i opracowując nowe stworzył sportową walkę za swą ogólną zasadę w tym systemie walki przyjął "jak najbardziej efektywne współdziałanie ciała i umysłu". Zasadę tą rozwinąć należy do stwierdzenia, iż, umiejętność współdziałania umysłu z wyćwiczoną fizyczną strukturą człowieka zapewnia bardziej skuteczne zwycięstwo w walce z przeciwnikiem silniejszym, cięższym lub uzbrojonym w niebezpieczne narzędzie typu nóż, kij czy też pistolet.