Jiu-Jitsu jako starojapońska sztuka i walka wręcz kieruje się trzema podstawowymi zasadami:
- " Ustępuj, aby zwyciężyć (wywodzi się prawdopodobnie z chińskiej zasady "burza łamie dęby, a trzciną tylko kołysze"). Dzięki zastosowaniu tej zasady, możemy pokonać przeciwnika, któremu nie można się bezpośrednio przeciwstawić. Polega ona na wykorzystaniu siły i ruchu przeciwnika (zazwyczaj wykorzystywana przy zejściach z linii ataku, wykonaniu dźwigni lub rzutu).
- " Maksimum skuteczności, minimum wysiłku. Kierowanie się tą zasadą pozwala m.in. na jak najmniejsze zmęczenie, szczególnie przydatne podczas walki z wieloma przeciwnikami. Jiu-Jitsu to nie tylko dźwignie i rzuty, ale także uciski i uderzenia w miejsca wrażliwe. Wykorzystanie tych technik pozwala na efektywną obronę.
- " Przez czynienie sobie dobra nawzajem do dobra ogólnego (sformułowana przez Jigora Kano). Dzięki dobremu wyszkoleniu, jiujitsuka ma możliwość wyboru technik, może zastosować obronę adekwatną do ataku. Może kontrolować ból zadawany przecinikowi, nie powodując większych urazów. Jeśli napastnik jest agresywny, może stosować techniki niebezpieczne. Z czasem jiujitsuka nabierze pewności siebie, staanie się cierpliwy, tolerancyjny i nabierze pokory. Znając swoje umiejętności, nie będzie musiał udowadniać innym swojej siły - będzie unikał wyzwań.